60′ μέσα στο γαλήνιο House of NYNN, για τέχνη που δεν «φωνάζει»

Ένα απρόβλεπτο κύμα κουφόβρασης, σε συνδυασμό με το (καθόλου απρόβλεπτο) μποτιλιάρισμα που συνάντησα στους δρόμους των Ιλισίων, έκαναν εκείνο το μεσημέρι κάπως ασφυκτικό, αν όχι αρκετό για να επανεξετάσεις τη «μεγάλη φυγή».

Μόνο που καμία πραγματική φυγή δεν καθορίζεται ουσιαστικά από τη χιλιομετρική απόσταση.

Φτάνοντας στη ρεσεψιόν του House of NΥΝΝ για την ανεπίσημη ξενάγηση την οποία είχα κανονίσει, συνάντησα μια άλλη πραγματικότητα – διαφορετική όχι μόνο σε σχέση με την αποπνικτική ατμόσφαιρα που επικρατούσε έξω στους δρόμους, αλλά και σε σχέση με όσα περίμενα από την καθημερινότητα ενός exclusive members-only club που ανήκει στην ίδια οικογένεια με το πεντάστερο Conrad Athens The Ilisian. Πίσω απ’ την πόρτα της εισόδου, σαν να κυλούσε αυτομάτως πιο αργά ο χρόνος, χωρίς άλλη ένταση, χωρίς άλλο «μπούκωμα», δίνοντας χώρο στην απόλαυση της στιγμής.

Το βλέμμα μου προσγειώθηκε αμέσως στο καταπράσινο αίθριο, το οποίο αναπτύσσεται στο κέντρο του οικοδομήματος συνδέοντας οπτικά όλα τα επίπεδα και επιτρέποντας τη διάχυση του φυσικού φωτός. Αναζωογονητικό. Τριγύρω, κυκλοφορεί διάφορος κόσμος, όλων των ηλικιών, χωρίς ωστόσο να διαταράσσεται το αίσθημα γαλήνης και άνεσης στον χώρο – παρέες και ζευγάρια γευματίζουν στο βάθος της σάλας συζητώντας, ένας κύριος καταφτάνει στον καναπέ και ζητά συγγνώμη από το ραντεβού του για τη μικρή αργοπορία, κόσμος απολαμβάνει τον καφέ του διαβάζοντας, επαγγελματίες με briefcases ανταλλάσσουν χειραψίες, άλλοι φοράνε αθλητικά, κάποιοι είναι με τα παιδιά τους.

Τίποτα δεν δείχνει επιτηδευμένο ή απρόσιτο, αυτό μου έκανε εντύπωση.

Σχεδόν ένα χρόνο απ’ όταν τέθηκε σε λειτουργία και άρχισε να μετράει μέλη, το House of NΥΝΝ έχει πλέον αναπτύξει ένα ολόδικό του οικοσύστημα με σαφή προσανατολισμό και ξεκάθαρη νοοτροπία. Ποια είναι αυτή η νοοτροπία; Μία σύγχρονη και διευρυμένη προσέγγιση στον στόχο του well being – με τη λογική ότι η ευημερία δεν είναι μια μεμονωμένη εμπειρία, αλλά διαπερνά όλο τον χώρο, όλη την καθημερινότητα, τη συνύπαρξη με τους οικείους μας, τα γεύματα, τις συνήθειες, τα πάντα.

Δεν είναι μόνο οι αμέτρητες wellness δραστηριότητες που προσφέρονται στα μέλη.

Παρατηρείς τη λογική του well being ακόμη και στις πιο μικρές λεπτομέρειες αυτού του οικοσυστήματος που απλώνεται συνολικά σε 8.000 τ.μ., από τα οποία τα 5.000 τ.μ. είναι εσωτερικά και τα υπόλοιπα εξωτερικά: το παρατηρείς π.χ. στην «αναλογική» ταυτότητα πολλών χώρων (όπως το υπέροχο listening room με βινύλια), στα ειδικά διαμορφωμένα phone booths για μειωμένη όχληση στους κοινόχρηστους χώρους, στην εποχικότητα και την (πλήρη) απουσία ζάχαρης στο μενού του all day εστιατορίου, ενώ υπάρχει μάλιστα και ένα διαμορφωμένο napping room σε περίπτωση ανάγκης για σύντομη ξεκούραση.

Μα πάνω απ’ όλα, το παρατηρείς στον τρόπο που η τέχνη είναι ενταγμένη στην καθημερινότητα του House of NΥΝΝ. Έργα τέχνης με υπογραφές κορυφαίων καλλιτεχνών, τα οποία εντούτοις δεν επιβάλλονται, δεν «φωνάζουν» με την παρουσία τους. Αντίθετα, «αναπνέουν» με διακριτικότητα και χάρη, μεταφέροντας τις ευεργετικές ιδιότητες της σύγχρονης τέχνης σε όποιον πάρει λίγο χρόνο μπροστά τους. Είναι απλώς μέρος της καθημερινότητας.

Η τέχνη αποτελούσε άλλωστε τον βασικό λόγο της ξενάγησής μας.

Ακολουθώντας όλη τη διαδρομή από την είσοδο και την «καρδιά» του Living Room (ένας all-day χώρος που ενθαρρύνει την επικοινωνία, τη συνδιαλλαγή και το μοίρασμα) μέχρι το προσανατολισμένο στην χρήση για εργασία και συγκέντρωση χώρο του Forum μέχρι το Wellness Floor και την εμβληματική πισίνα του πρώην Hilton (όπου έχει επανατοποθετηθεί o ιστορικός βατήρας του 1963), συναντήσαμε τόσα έργα που χάσαμε το μέτρημα. Όπως πληροφορηθήκαμε, αρκετά από αυτά ανήκουν στη συλλογή της Ιονικής και προϋπήρχαν στο Hilton, βρίσκοντας τώρα εκ νέου τη θέση τους, με μία «χειρονομία ήπιας επανατοποθέτησης» στο νέο αφήγημα του ομίλου.

Σε σημεία, ξαφνιάζεσαι από τα «διαμάντια» που συναντάς, όπως στα έργα της κορυφαίας Ελένης Βερναρδάκη και του Γιώργου Λάππα.

Την επιμέλεια της συνολικής εικαστικής αφήγησης στο House of NΥΝΝ υπογράφει το Mare Studio, κομίζοντας ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα – ένα αποτέλεσμα το οποίο φαίνεται να προέκυψε από μια συνειδητή άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στη μνήμη και τη σύγχρονη καλλιτεχνική πράξη, την κληρονομιά του «χθες» και το παλλόμενο «σήμερα».

Στο δεύτερο σκέλος αυτής της ζυγαριάς ανήκουν και τρεις ξεχωριστές αναθέσεις για νέες εικαστικές παραγωγές ειδικά για τους χώρους του House of NΥΝΝ. Πρόκειται για αναθέσεις που έγιναν σε σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες, με απόλυτη ελευθερία στη διαδικασία της σύλληψης και της εκτέλεσης. Κανένα από αυτά, να υπογραμμίσουμε, δεν στέκεται απλώς ως αισθητικό αντικείμενο στον χώρο. Αντίθετα, συνοδεύουν την καθημερινή ροή κόσμου και ενέργειας στους χώρους, αναμοχλεύοντας μνήμες και πολιτισμικές αναφορές, όπως ακριβώς οφείλει να κάνει ένα επιτυχημένο έργο.

Πιο αναλυτικά, από τις αναθέσεις προέκυψαν:

• Μία μνημειακών διαστάσεων ταπισερί (6,7 μ. X 6,8 μ.) από τον Κωστή Βελώνη («Η Μεγάλη Λάμψη στον Ουρανό»): ένα υφασμάτινο έργο που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου στο χέρι στη Ριζάρειο Σχολή και αποτελεί μια ποιητική αναδιατύπωση της σκηνής με τον Άγιο Ιερώνυμο μετά την παρατήρηση της (πρώτης καταγεγραμμένης) πτώσης μετεωρίτη.

The Great Shining in the Sky (Falling Star – Ensisheim) Κωστής Βελώνης, 2025

• Μία μεγάλων διαστάσεων in situ παραμυθένια τοιχογραφία από την Ειρήνη Μίγα που αναπαριστά το τοπίο της περιοχής, με το δεδομένο ότι ρέει ανεμπόδιστα ο Ιλισσός («Κήπος των Αναμνήσεων»). Λεπτεπίλεπτα κεραμικά λουλούδια παραπλανούν για πραγματικά, προσδίδοντας έτσι μια ακατανίκητη δύναμη στο έργο που απλώνεται σε περισσότερα από 24 μ.

The Garden of Memories / Κήπος των Αναμνήσεων Ειρήνη Μίγα, 2025

• Ένα ψηφιακό κολάζ σαν μεγάλη αλληγορική καρτ ποστάλ από τον Ανδρέα Αγγελιδάκη («Memorabilia from Another Dimension»). Με το Hilton στη θέση του Παρθενώνα και ένα mash up από εικόνες παλιών πολιτικών, καταθέτει ένα ειρωνικό σχόλιο για το μέλλον του υπερτουρισμού και τα soft politics στο σώμα της Αθήνας. Σημείωση, η επιλογή του καλλιτέχνη να τοποθετηθεί δίπλα στο μεγάλο παράθυρο του επάνω ορόφου, με θέα προς την Εθνική Πινακοθήκη, δεν υπήρξε τυχαία.

Memorabilia from Another Dimension Ανδρέας Αγγελιδάκης, 2025

Από μία άποψη, έχει πλάκα να παρακολουθείς κόσμο να δουλεύει στο λάπτοπ ή να διαβάζει, καθισμένος αμέριμνα δίπλα σε έργο με την υπογραφή καλλιτέχνη που εκπροσώπησε φέτος την Ελλάδα στη Μπιενάλε Βενετίας. Έχει πλάκα, ακόμη και αν περάσει τελικά αδιάφορο το ότι δείχνει το Χίλτον σαν Παρθενώνα, με τη Χίλαρι Κλίντον να κρυφοκοιτάζει πίσω από έναν θάμνο. Άλλωστε, όπως και η ευεξία, η τέχνη δεν θέλει ζόρι – είναι εκεί για όταν χρειαστεί και για όποιον το χρειαστεί.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μέσα στα σκοτεινά δωμάτια της ακτινοβόλου Tilda Swinton

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μπροστά στην Αφροδίτη του Jeff Koons θα νιώσεις ξανά παιδί

Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.