OPINIONS

Γιατί να μην κάνουμε μόνοι μας τη ζωή λίγο πιο ευχάριστη;

Αυτό που έκανε ωραία τα τραπέζια των διακοπών δεν ήταν μόνο τα νόστιμα φαγητά, αλλά η παρέα και ο χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας.

Για τριάντα χρόνια, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν η φωνή των ερώτων, των χωρισμών, της καψούρας και των ξενυχτιών μας.

Το τέλος της προπονητικής θητείας του Βάσκου στον Πειραιά, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση και το τέλος της σχέσης του με τον κόσμο της ομάδας.

Η Κυψέλη είναι, δυστυχώς, μια τραγική αφορμή όπου συλλογικά αποχαυνωμένοι, αποφεύγουμε το δάσος του θέματος και εστιάζουμε στο δέντρο που βρίσκεται μπροστά μας.

Μπορεί ο Ιανουάριος να έχει το όνομα για τα υποτιθέμενα New Years Resolutions, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Σεπτέμβρης έχει τη χάρη για ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή μας.

Κάθε έγκλημα φέρει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και η τέλεσή του δεν μπορεί να υπόκειται σε έναν γενικό κανόνα.

Όταν αρχίζουμε να αμφισβητούμε αυτό που έχουμε αποδεχτεί ως «έτσι είναι τα πράγματα», αρχίζουμε να φανταζόμαστε κάτι καλύτερο.

Σκόρπιες σκέψεις για ένα θέμα που γεννήθηκε από τα δικαστήρια των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, για το τίποτα.

Η γαστρονομία, που βασίζεται σε τεράστιο βαθμό στον πρωτογενή τομέα και τη χειρωνακτική εργασία, ανήκει ακόμα στον αναλογικό κόσμο.

Επιστροφή στο καλοκαιρινό ημερολόγιο μιας εποχής που οι σκέψεις ζωγράφιζαν στο ταβάνι την τέχνη του να μη κάνεις τίποτα στις διακοπές.

Αντέχουμε να σταθούμε μέσα στην πράγματι χαώδη ζωή χωρίς το χειροκρότημα των θεατών μιας ζωής που δεν γνωρίζουν;

H σειρά θίγει από την αρχή μέχρι το τέλος της φλέγοντα ζητήματα – από την ψυχική υγεία, τις σχέσεις και τις καταχρήσεις μέχρι την κατάρρευση της εστίασης – το λουκέτο που μπήκε σε πολλές επιχειρήσεις εν μέσω covid, τη δυσκολία των επιχειρήσεων να ανταπεξέλθουν σε μια νέα πραγματικότητα, τη μη βιωσιμότητα της υψηλής γαστρονομίας.

Κόντρα σε κλισεδιάρικη κι απεγνωσμένη ανάγνωση που παλεύει να ορίσει το τέλος της Μεταπολίτευσης χωρίς να ξέρει καλά-καλα τι θέλει να ορίσει, ο Βασίλης Λεβέντης υπήρξε άθελά του η σπίθα της πρώιμης πολιτικοποίησης για τουλάχιστον δύο γενιές εφήβων που τις προόριζαν για απολιτίκ.

Η επιστροφή του τεράστιου Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό, μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που στο πρώτο ντέρμπι αιωνίων που θυμάται, είδε τον Σέρβο να περνάει με 30 πόντους διαφορά από το ΣΕΦ.