Andrej Lišakov/Unsplash+
ΦΑΓΗΤΟ

Βούτυρο παντού, από τα εστιατόρια μέχρι τα social media

Δημιουργείται για πάρτι μόδας, το συλλέγουν και υπάρχουν ολόκληρα καταστήματα αφιερωμένα σε αυτό. Η αναβίωση του βουτύρου.

Κάποτε θεωρούνταν σχεδόν συνώνυμο της ανθυγιεινής διατροφής. Σήμερα, όμως, το βούτυρο γνωρίζει μια εντυπωσιακή πολιτισμική αναβίωση: πωλείται σε εξειδικευμένα καταστήματα, συλλέγεται από φανατικούς καταναλωτές, ταξιδεύει αεροπορικώς σε βαλίτσες και καταψύκτες, ενώ χρησιμοποιείται ακόμη και ως υλικό για έργα τέχνης και εντυπωσιακά τραπέζια στον κόσμο της μόδας.

Η νέα αυτή τάση έχει βρει χαρακτηριστική έκφραση στο Παρίσι, όπου ο 34χρονος Erwan Leo άνοιξε το Le Butter, το πρώτο κατάστημα της πόλης αποκλειστικά αφιερωμένο στο βούτυρο. Παρά τον καύσωνα του καλοκαιριού, το εγχείρημα αποδείχθηκε ιδιαίτερα δημοφιλές. Το κατάστημα διαθέτει περίπου 50 διαφορετικές ποικιλίες, ενώ η αυξημένη προσέλευση οδήγησε ακόμη και στην εγκατάσταση χώρου αναμονής έξω από το κατάστημα.

Η εμπειρία θυμίζει περισσότερο μπουτίκ τροφίμων παρά παραδοσιακό παντοπωλείο. Οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν, μεταξύ άλλων, βούτυρο με άγριο σκόρδο, βατόμουρο ή σοκολάτα, ενώ η αισθητική του καταστήματος – από τη συσκευασία μέχρι τα αντικείμενα – έχει καταστήσει το Le Butter δημοφιλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η ζήτηση, πάντως, δεν περιορίζεται στους Γάλλους. Τουρίστες από διάφορες χώρες αναζητούν ιδιαίτερες ποικιλίες και, όπου επιτρέπεται, οργανώνουν ακόμη και τη μεταφορά τους στο εξωτερικό. Στο Παρίσι, η La Grande Épicerie διαθέτει περίπου 150 είδη βουτύρου. Σύμφωνα με το προσωπικό της, μεταξύ των δημοφιλέστερων είναι τα Beurre Bordier και Beillevaire, γνωστά για την πλούσια γεύση και την υψηλή περιεκτικότητά τους σε λιπαρά.

Η άνοδος του βουτύρου συνδέεται και με την ευρύτερη τάση των λεγόμενων «μικρών απολαύσεων». Ένα ακριβό βούτυρο μπορεί να κοστίζει περίπου 8 ευρώ, ποσό που για αρκετούς καταναλωτές μοιάζει πλέον πιο εύκολο να δικαιολογηθεί από ένα ακριβό μπουκάλι κρασί. Παράλληλα, σε ορισμένα εστιατόρια το βούτυρο αντιμετωπίζεται πλέον σχεδόν ως αυτόνομο προϊόν: σερβίρεται μετά το γεύμα όπως το τυρί ή παρουσιάζεται πάνω σε πιατέλες μαζί με κράκερ και ψωμί.

Η νέα λατρεία του βουτύρου όμως δεν αφορά μόνο τη γεύση, αφού έχει εξελιχθεί και σε αισθητικό φαινόμενο. Κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας του Παρισιού, το βούτυρο εμφανίζεται σε τραπέζια εκδηλώσεων ως διακοσμητικό στοιχείο, σχηματισμένο σε μεγάλους όγκους ή συνδυασμένο με ψωμί. Influencers το παρουσιάζουν σε φωτογραφίες και βίντεο, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις καταναλώνεται ακόμη και σε μορφή ολόκληρων κομματιών.

Το τρόφιμο έχει περάσει και στον χώρο της τέχνης. Η Αμερικανοαιγύπτια καλλιτέχνις Laila Gohar χρησιμοποιεί συχνά βούτυρο ως prop ή ακόμα και έργο τέχνης στα τραπέζια που στήνει. Σε φεστιβάλ design, η food artist Imogen Kwok δημιούργησε έναν κώνο ύψους περίπου 30 εκατοστών από χτυπημένο βούτυρο και άγρια βότανα.

Η γοητεία του προϊόντος έχει φτάσει ακόμη και στην κουλτούρα των συλλεκτών. Η δημοσιογράφος Safia Patel, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, άρχισε να συγκεντρώνει διαφορετικές ποικιλίες μετά τις ελλείψεις που παρατηρήθηκαν κατά την πανδημία. Διατηρεί διαφορετικά είδη για μαγείρεμα, κατανάλωση και  – όπως τα χαρακτηρίζει – «διακοσμητική» χρήση, τα οποία φυλάσσει στην κατάψυξη.

Η μόδα, ωστόσο, δεν τους βρίσκει όλους σύμφωνους. Όπως αναφέρει άρθρο του Guardian, ο Seb Myers, του εστιατορίου Planque στο ανατολικό Λονδίνο, θεωρεί ότι ορισμένες από τις εντυπωσιακές παρουσιάσεις είναι μεν ελκυστικές οπτικά, αλλά πρόκειται για σπατάλη τροφίμων. Το ίδιο το βούτυρο, πάντως, παραμένει βασικό στοιχείο της εστιατορικής εμπειρίας. Όπως είχε γράψει ο Anthony Bourdain στο Kitchen Confidential, ένα καλό εστιατόριο μπορεί να χρησιμοποιεί πολύ περισσότερο βούτυρο απ’ όσο αντιλαμβάνεται ο πελάτης.

Ο Myers υποστηρίζει ότι η θερμοκρασία και ο τρόπος σερβιρίσματος έχουν ιδιαίτερη σημασία. Στο Planque χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, βούτυρο Beillevaire, ενώ για το μαγείρεμα χρησιμοποιείται διαφορετική ποικιλία, με την κατανάλωση να φτάνει περίπου τα 10 κιλά την εβδομάδα. Στο Castle Farm στο Somerset, ο σεφ Pravin Nayar παρασκευάζει επίσης δικό του βούτυρο και το αντιμετωπίζει ως βασικό προϊόν στα δείπνα του εστιατορίου.

Anne Laure P / Unsplash

Η σημερινή αναγέννηση του βουτύρου έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή αντιστρέφει μια τάση δεκαετιών. Οι εκστρατείες κατά των κορεσμένων λιπαρών είχαν οδηγήσει την κατανάλωση στη Βρετανία σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν ο μέσος Βρετανός κατανάλωνε περίπου 2 κιλά τον χρόνο. Η επιστημονική εικόνα, όμως, δεν έχει αλλάξει στον ίδιο βαθμό με την πολιτισμική αντίληψη.

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, η Tracy Parker, διαιτολόγος και σύμβουλος του British Heart Foundation, επισημαίνει ότι οι συστάσεις για την υγεία της καρδιάς παραμένουν ουσιαστικά οι ίδιες. Για άτομα με υψηλή χοληστερόλη ή διατροφή ήδη πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά, η συχνή κατανάλωση βουτύρου θα πρέπει να περιορίζεται και μπορεί να αντικατασταθεί από πηγές ακόρεστων λιπαρών, όπως το ελαιόλαδο, το αβοκάντο ή τα έλαια ξηρών καρπών. Σε μικρές ποσότητες, πάντως, το βούτυρο μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής.

Για την Parker, η σημερινή δημοτικότητα του προϊόντος συνδέεται εν μέρει με την αντίδραση απέναντι στα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Το βούτυρο παρουσιάζεται ως «φυσικό» και παραδοσιακό αγροτικό προϊόν και, ως εκ τούτου, από ορισμένους καταναλωτές θεωρείται προτιμότερο από πιο βιομηχανικά υποκατάστατα.

Η Γαλλία αποτελεί ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της πολιτισμικής επανεκτίμησης του βουτύρου. Η ιδέα του «γαλλικού παράδοξου» – ότι οι Γάλλοι μπορούν να καταναλώνουν βούτυρο και τυρί χωρίς να εμφανίζουν αντίστοιχα υψηλά ποσοστά καρδιαγγειακών παθήσεων – εξακολουθεί να επηρεάζει την αντίληψη γύρω από το προϊόν. Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη, καθώς τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν τη δεύτερη σημαντικότερη αιτία θανάτου στη Γαλλία.

Η κατανάλωση βουτύρου διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Σύμφωνα με στοιχεία του World Population Review, στη Βρετανία ανέρχεται σε λίγο πάνω από 3 κιλά ανά άτομο ετησίως. Στο Βέλγιο φτάνει περίπου τα 8 κιλά, ενώ στη Γαλλία και τη Δανία πλησιάζει τα 9 κιλά ανά άτομο.

Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι το βούτυρο έγινε ξαφνικά «υγιεινό» αλλά μετατοπίστηκε από ένα τρόφιμο σε ένα πρόιον γαστρονομικής απόλαυσης, ένδειξη ποιότητας, αντικείμενο συλλογής και στην εποχή του Instagram φωτογενές σύμβολο πολυτέλειας.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.