Ένα μεσημέρι στο εστιατόριο της Βουλής

Στον ημιόροφο του κτιρίου της Βουλής των Ελλήνων, μακριά από τις βαριές πόρτες των αιθουσών όπου καθημερινά γράφεται –ή έστω συζητιέται– η πολιτική ιστορία της χώρας, υπάρχει ένας χώρος που λειτουργεί με διαφορετικούς ρυθμούς. Εκεί δεν μετρούν οι ψήφοι, ούτε οι κομματικές γραμμές. Μετρούν οι πρώτες ύλες, οι κατσαρόλες που αχνίζουν και το αν ένα πιάτο θα φτάσει σωστά στο τραπέζι.

Στο εστιατόριο της Βουλής, φωτιστικά απλίκες και έργα τέχνης κοσμούν τους τοίχους, τα τραπέζια είναι στρωμένα με λευκά τραπεζομάντηλα, από τα ηχεία ακούγονται ήρεμες μελωδίες και η σάλα λούζεται από το φως της ημέρας. Λέγεται ότι στα παλαιά ανάκτορα, εδώ ήταν το δωμάτιο της βασίλισσας Αμαλίας.

Το εστιατόριο ανοίγει κάθε μέρα στις 12:30 και παραμένει ανοιχτό μέχρι το πέρας των συνεδριάσεων, εξυπηρετώντας έναν κλειστό κύκλο ανθρώπων: βουλευτές, υπουργούς και εργαζόμενους του Κοινοβουλίου. Κι όμως, πίσω από αυτή την ιδιαιτερότητα, λειτουργεί σαν μια κανονική, απαιτητική επαγγελματική κουζίνα.

Στο τιμόνι της εδώ και τρία χρόνια βρίσκεται η σεφ Κωνσταντίνα Μητσοτάκη. Μια γυναίκα που δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν είναι πολιτικό πρόσωπο και δεν θέλει να μπλέξει την πολιτική στη ζωή της.

Η κουζίνα της Βουλής λειτουργεί με μια μικρή αλλά δεμένη ομάδα τεσσάρων ατόμων.

«Ασκώ μόνο το εκλογικό μου δικαίωμα. Εδώ μέσα απλώς μαγειρεύω». Παρά τη μακρινή συγγένεια που έχει με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, δεν έχει καμία προσωπική σχέση μαζί του και δεν τον έχει συναντήσει ποτέ.

«Κανένας απολύτως δεν με έχει κάνει να νιώσω άσχημα», σημειώνει, απορρίπτοντας κάθε σενάριο ευνοϊκής μεταχείρισης. Άλλωστε, το εστιατόριο στο οποίο είναι επικεφαλής, όπως και τα δύο κυλικεία, λειτουργούν με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, που αλλάζει ανά τετραετία μέσω διαγωνισμού, και η δική της σύμβαση είναι με τον επιχειρηματία που έχει αναλάβει τη λειτουργία.

Έξω από τη δουλειά ωστόσο, «νομίζουν ότι διορίστηκα ή ότι έπιασα την καλή». «Δεν ισχύει τίποτα από αυτά», λέει. Αυτό που ισχύει είναι μια κουζίνα που δουλεύει καθημερινά, αθόρυβα, μέσα στην καρδιά της Βουλής, θυμίζοντας ότι ακόμα και στα πιο βαριά κτίρια, η καθημερινότητα περνά –αναπόφευκτα– από το φαγητό.

Η σχέση της Κωνσταντίνας Μητσοτάκη με τη μαγειρική ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια που λάτρευε το φαγητό, οπότε η κλίση της προς την κουζίνα έμοιαζε σχεδόν αναπόφευκτη. Ο πατέρας της ήταν εκείνος που την προέτρεψε να το δει επαγγελματικά.

Στην πορεία, συνάντησε δυσκολίες, συνεργασίες που δεν λειτούργησαν και ένα περιβάλλον που –όπως παραδέχεται– δεν είναι πάντα φιλικό για τις γυναίκες. «Δυστυχώς δεν είμαστε τόσες όσες θα έπρεπε», λέει, στέλνοντας όμως ένα ξεκάθαρο μήνυμα στα νέα παιδιά: να μην ακούνε κανέναν, να μένουν προσηλωμένα στον στόχο τους, να εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους χωρίς έπαρση και να θυμούνται τη σημασία της ταπεινότητας.

«Δουλεύουμε σε κλειστό κύκλο πελατών. Πρέπει να ακούς τι αρέσει και τι όχι», τονίζει η chef Κωνσταντίνα Μητσοτάκη.

Η κουζίνα της Βουλής λειτουργεί με μια μικρή αλλά δεμένη ομάδα τεσσάρων ατόμων. «Είναι τρομερή ομάδα μαγείρων, ξέρουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Εγώ απλώς τους έδειξα κάποια πράγματα που θα ήθελα».

Τα αστεία που ξεφουρνίζει ο κύριος Γιάννης στο σέρβις επιβεβαιώνουν μια καθημερινότητα που βασίζεται στη συνεργασία και στο καλό κλίμα. «Είμαστε φίλοι και εκτός. Αν δεν υπάρχει χαρά, δεν βγαίνει επαγγελματική κουζίνα».

Το μενού αλλάζει καθημερινά, με έμφαση στην εποχικότητα και στις ανάγκες των ανθρώπων που εργάζονται πολλές ώρες. Μια τυπική Δευτέρα του Φεβρουαρίου μπορεί να περιλαμβάνει σπανακόρυζο, χοιρινή τηγανιά, φρέσκια τσιπούρα σχάρας, μοσχάρι λεμονάτο, αλλά και επιλογές πιο σύγχρονες: healthy bowl με ρύζι, iceberg, ντοματίνια, καλαμπόκι, βραστό αυγό, αβοκάντο και φιλέτο κοτόπουλο, δροσιστική σαλάτα κινόα ή πράσινη σαλάτα με αχλάδι, αποξηραμένο σύκο, καρύδια και γκοργκοντζόλα. Υπάρχουν keto, vegan και vegetarian επιλογές, γιατί –όπως λέει– ο εργαζόμενος έχει ανάγκη από ένα πλήρες γεύμα που να του ταιριάζει.

«Δουλεύουμε σε κλειστό κύκλο πελατών. Πρέπει να ακούς τι αρέσει και τι όχι», τονίζει. Το feedback είναι βασικό εργαλείο, όχι απλώς για να ικανοποιηθεί το κοινό, αλλά για να εξελιχθεί η ίδια η κουζίνα. Η φιλοσοφία της βασίζεται στα ελληνικά παραδοσιακά πιάτα, χωρίς όμως περιορισμούς. «Βάζω τίκα μασάλα και αρέσει πολύ», λέει, αρκεί να τηρείται ένας δείκτης ποιότητας που η ίδια ορίζει.

Μια τυπική Δευτέρα του Φεβρουαρίου το μενού μπορεί να περιλαμβάνει σπανακόρυζο, χοιρινή τηγανιά, φρέσκια τσιπούρα σχάρας, μοσχάρι λεμονάτο, αλλά και επιλογές πιο σύγχρονες.

Οι προμηθευτές είναι σταθεροί, η εποχικότητα παίζει ρόλο και προσπαθεί όσο μπορεί να ενσωματώνει προϊόντα που ξεχωρίζει από παραγωγούς, όπως τα μετσοβίτικα τυριά που φτάνουν απευθείας από το Μέτσοβο. Τα ελληνικά κρασιά συνοδεύουν το φαγητό ενώ σε γλυκά υπάρχουν κάποιες σταθερές επιλογές, όπως κορμός, σοκολατόπιτα και cheesecake. Οι τιμές, βάσει συνθηκών, κρατιούνται σε νορμάλ επίπεδα.

Στην τραπεζαρία, οι ρόλοι και οι τίτλοι αφήνονται στην άκρη. «Δεν υπάρχει ούτε Νεοδημοκράτης ούτε Συριζαίος ή ΚΚΕ. Υπάρχει καλός και κακός άνθρωπος», τονίζει, παρατηρώντας πως πολλά αποκαλύπτονται ακόμη και από τον τρόπο που κάποιος παραγγέλνει.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, είναι καθημερινός πελάτης, πάντα ευγενής και χαμογελαστός. Ο Βασίλης Κόκκαλης προτιμά τα λαδερά και τα μπολ, ο Παύλος Πολάκης δοκιμάζει από όλα, ενώ τακτικοί πελάτες είναι οι Μάντζος, Χρηστίδης, Γερουλάνος και Κωνσταντοπούλου, που ξεχωρίζουν με τη σειρά τους για την ευγένεια που τους χαρακτηρίζει.

«Το εστιατόριο δεν είναι κοινοβούλιο», ξεκαθαρίζει. «Εδώ όλοι τρώνε ήρεμα. Δεν λύνουμε διαφορές πάνω από ένα πιάτο».

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ