Χρήστος Χατζηιωάννου

Ένας ύμνος στην πλέον αδικημένη παλέτα της διατροφικής πυραμίδας. Τα φαγητά που ο Έλληνας αδίκως τα θυμάται μόνο τέτοιες μέρες.

Φαβορί υπάρχει, προγνωστικά για το αποτέλεσμα σίγουρα υπάρχουν αλλά γιατί να μην πας με τα σιγουράκια αυτού και κάθε ντέρμπι αιωνίων τα τελευταία χρόνια;

Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε; Το νέο talent show του ANT1 είναι από τα πλέον ευχάριστα δίωρα που μπορείς να περάσεις μπροστά στην ελληνική τηλεόραση.

Η συντακτική ομάδα του ONEMAN σχολίασε (και τρόλαρε) την απονομή των βραβείων της Ακαδημίας.

Το χρυσό αγαλματίδιο για τον Β' Ανδρικό Ρόλο μοιάζει να βρίσκεται ανάμεσα σε έναν Γερμανό, έναν Γάλλο, έναν Βέλγο κι έναν Έλληνα. Σε ένα πρωτότυπο οσκαρικό ανέκδοτο.

Τώρα που τα πιο "δυτικά" γλυκά μπήκαν στη ζωή μας για τα καλά, είμαστε ακόμα πιο απαιτητικοί από αυτά. Το ίδιο και τα παιδιά στο Αλευροκίνητο στο Γέρακα που ειδικεύονται σε αυτά.

Είναι από εκείνες τις περιόδους του χρόνου που κάποιοι ξετρελαίνονται και κάποιοι ανακατεύονται. Προσωπικά ανήκω πλέον στους δεύτερους.

Το πειραματόζωο κάθε φωτογράφου αποφάσισε να πρωτοτυπήσει. Ξανά. Αυτή τη φορά σε περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας.

Κάποιοι θα το ονομάσουν απλά διαγωνισμό. Εκείνοι που ξέρουν θα μιλήσουν για μικρούς "καλλιτέχνες" της διπλανής πόρτας που κάθε χρόνο τιμούν αλλά και διαμορφώνουν την κουλτούρα του ποτού.

Οι προσωπικές κορυφές, ο σχεδιασμός του ταξιδιού, τα αλπικά τοπία και η αλλεργία στο "δεν μπορώ" ενός ανθρώπου που δηλώνει ορειβάτης αλλά είναι πολλά παραπάνω από αυτό.

Πότε καθημερινή συνήθεια και πότε ανάμνηση μίας υπέροχης στιγμής, η μπίρα ζει τη δική της ιστορία μέσα από τις δικές μας αφηγήσεις, αναμνήσεις και στιγμές.

Ανήμερα της γιορτής των ερωτευμένων, οι συντάκτες του ONEMAN γράφουν για τον Βαλεντίνο. Όχι αυτόν με τις καρδούλες.

Κι αυτές είναι μόνο λίγες από εκείνες που ξεστομίζεις για να δικαιολογήσεις τη βαρεμάρα και την απροθυμία σου να σηκωθείς από το κρεβάτι και τον καναπέ.