Το Πρατήριο: Όχι άλλο ένα συνηθισμένο κατάστημα κρασιού
Στην Καλαμάτα έχουν το Wine Kiosk. Εμείς έχουμε πια ενα e-shop για καθε μπάτζετ.
- 20 ΟΚΤ 2026
Τις προάλλες έπεσα πάνω σε ένα άρθρο του Eric Asimov με τίτλο Wine: It’s the People Drink. Ο δημοσιογράφος και κριτικός οίνου των New York Times, γράφει ότι το κρασί είναι πάνω απ’ όλα ένα κοινωνικό ποτό που φέρνει διαχρονικά τους ανθρώπους κοντά, συνοδεύει το φαγητό και τις σημαντικές στιγμές της ζωής μας, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης ή μορφωτικού επιπέδου.
Λίγες μέρες αργότερα ταξίδεψα στην Καλαμάτα. Έχει πολλά να κάνεις σε αυτή την πόλη – από το να επισκεφτείς τη μεγάλη λαϊκή αγορά, να φας σουβλάκι στον κυρ Παναγιώτη και γουρουνοπούλα στο χέρι από το Παστό Οικονομάκος μέχρι βόλτα στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων και negroni στο Luna – αλλά υπάρχει ένα σημείο αναφοράς για όλες τις χαμένες ψυχές που βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα. Το Wine Kiosk. Η κάβα του Perry Παναγιωτακόπουλου έχει συμπληρώσει δέκα χρόνια ζωής και μέσα σε αυτά έχει κατορθώσει να δημιουργήσει μια κοινότητα στο κρασί. Τι σχέση έχει ο Eric Asimov όμως στον πρόλογό μου;
Αυτό ακριβώς που περιγράφει εκτενώς στο άρθρο του είναι ένα τραπέζι στο Wine Kiosk – μία τυπική μέρα για τον συνιδιοκτήτη της κάβας και έμπορο κρασιών αλλά μια φανταστική εμπειρία για όποιον περάσει από εκεί για πρώτη φορά. Έχω βρεθεί σε πολλά τραπέζια που ξεκινούν νωρίς το μεσημέρι, κόσμος έρχεται και φεύγει, άγνωστοι γίνονται γνωστοί – ίσως και κάτι περισσότερο με τον καιρό – απόψεις ανταλλάσσονται, γέλια, διαφωνίες. Ο κοινός παρονομαστής όλων είναι το κρασί. Θυμάμαι πριν από δύο – τρία χρόνια που μου είχε πει ο Perry ότι το κρασί απελευθερώνεται σιγά σιγά από την εποχή της σοβαροφάνειας και του στάτους με τα οποία είχε συνδεθεί για χρόνια. Αφού πέρασε αρκετά χρόνια πίσω από τις μπάρες, έχοντας στήσει κάποια πολύ πετυχημένα μπαρ στην πόλη του, και όντας ένας εκ των τεσσάρων δημιουργών του Pharaoh, ο Perry ξεκίνησε την εμπορική δραστηριότητα στο κρασί με τον συνέταιρό του Γιώργο Χιουρέα, εστιάζοντας στα κρασιά ήπιων παρεμβάσεων.
Όπως περιγράφει και ο Asimov, η βιομηχανία του κρασιού το έχει συνδέσει με τον ελιτισμό, τις υψηλές τιμές και την εξειδικευμένη ορολογία, δημιουργώντας την εντύπωση ότι για να το απολαύσει κανείς χρειάζεται ειδικές γνώσεις. Όλες τις φορές που έχω βρεθεί στο Wine Kiosk δεν έχω νιώσει ποτέ ότι πρέπει να μιλήσουμε για το κρασί με βαρύγδουπες έννοιες. Μιλάμε όμως για ανθρώπους, ιστορίες και τόπους – και έχει ενδιαφέρον που ακόμα και οι πιο σκληροπυρηνικοί του χώρου αναζητούν λίγο από αυτόν τον ρομαντισμό. Από τα ράφια του Wine Kiosk ταξιδεύεις στα αμπέλια του Ευριβιάδη Σκλάβου στην Κεφαλονιά, του Νίκου Χατζάκη στη Σύρο, των Δημήτρη και Νίκο Παπαδόπουλο στη Ράψανη, του Κωστή Δαλαμάρα στη Νάουσα και πολλών ακόμη οινοποιών και γνωρίζεις ιδιαίτερες ετικέτες. Φεύγεις με μπλούζες και πάνινες τσάντες που γράφουν πάνω τους «λιάτικο», «ρομπόλα», «φυλλοξήρα (προ)» και «κοιλιωμένος». Πετυχαίνεις και γαστρονομικά events με ετερόκλητο κοινό.
Το Wine Kiosk εγκαινίασε μόλις Το Πρατήριο, το διαδικτυακό του κατάστημα που θα εξυπηρετεί την Αθήνα αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα σε λιανική πώληση. Είναι πράγματι ένα κατάστημα έτσι όπως είναι στημένο, αφού δεν θυμίζει καθόλου ένα κλασικό e-shop και αυτό γιατί τόσο ο Perry Παναγιωτακόπουλος όσο και ο Bradley Tomlinson που τρέχει το διαδικτυακό project, έχουν τη φιλοσοφία της ανακάλυψης και της εξερεύνησης. Και το πιο σημαντικό γνωρίζουν ότι οι άνθρωποι που αγαπούν το κρασί δεν έχουν απαραίτητα υψηλά μπάτζετ να διαθέσουν. Στο τραπέζι που βρεθήκαμε μια ωραία μέρα του Οκτώβρη στην Καλαμάτα, ήμασταν δέκα διαφορετικοί άνθρωποι – από Αθήνα, Καλαμάτα, Γαλλία, Γεωργία – αλλά το κρασί μάς ένωσε έστω και για μερικές ώρες. Μας έκανε και το δώρο να πιούμε ένα κρασί του εκλιπόντος Χαρίδηµου Χατζηδάκη.
Το κρασί, λέει ο Asimov, δεν πρέπει να αποτελεί σύμβολο κοινωνικού κύρους, αλλά μια προσιτή απόλαυση και ένα μέσο επικοινωνίας, φιλοξενίας και σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων. Το Πρατήριο έχει ήδη υπόσταση, αφού προέρχεται από μία πραγματική κοινότητα, που δεν υπακούει σε φάσεις και δογματισμούς. Μπαίνοντας, θα βρείτε πληροφορίες για τους οινοποιούς (μια υπενθύμιση ότι πρόκειται για ένα αγροτικό προϊόν) από τη Μακεδονία και τη Θράκη μέχρι την Πελοπόννησο, την Κρήτη και το Ιόνιο, τις ιστορίες του συγγραφέα και οινοχόου Bradley Tomlinson, με τη ματιά ενός Αυστραλού που έζησε και εργάστηκε πολλά χρόνια στο Λονδίνο και την τελευταία πενταετία ζει στην Αθήνα, και φυσικά πολλά κρασιά για να αγοράσετε. Υπάρχουν οι κλασικές κατηγορίες (φυσαλίδες, λευκά, ροζέ, κόκκινα, πορτοκαλί και γλυκά) αλλά η συνέχεια θα σας εκπλήξει. Έχετε ένα ιδιαίτερο δείπνο; Αναζητάτε κάτι ευκολόπιοτο; Μήπως ένα magnum; Ή αισθάνεστε περιπετειώδεις; Ένα ενδιαφέρον παιχνίδι, διαφορετικό για τον καθένα.
Aκολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.