OPINIONS

Από το πρώτο δευτερόλεπτο, η ζωή μας είναι γεμάτη διαρκείς ματαιώσεις. Το θέμα είναι πώς τις διαχειριζόμαστε.

Όσο κι αν θέλουμε να παραμείνουν οι γειτονιές ζωντανές και προσβάσιμες για όσους τις έκαναν σπίτι τους, βλέπουμε τον αυθορμητισμό να χάνεται ακόμα και όταν μιλάμε για το καφενείο δίπλα μας.

Καμία φορά ξεχνάμε ότι δεν χρειάζεται σε όλα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας να σπεύδουμε να διαλέξουμε πλευρά, ειδικά όταν τσακώνονται δύο κακοί.

Η ουσιαστική ενίσχυση της ψυχικής υγείας μέσα από δημόσιες πολιτικές που θα την πλαισιώνουν και θα την καθιστούν προσβάσιμη στο σύνολο του πληθυσμού, είναι πιο απαραίτητη από ποτέ.

Βρεθήκαμε στον ελληνικό τελικό το βράδυ της Κυριακής (15/02), που μάς δίδαξε ευγένεια, ενσυναίσθηση, σεβασμό, συμπερίληψη και αγάπη – γιατί ενωμένοι θα το FEROUME.

«Γιατί να ασχοληθώ με την πολιτική; Όλοι ίδιοι είναι». Μια φράση λογική αλλά ταυτόχρονα λάθος.

Πέντε χρόνια και μια (απαράδεκτη) τροπολογία σε βάρος του Δήμου αργότερα, αναρωτιόμαστε εάν πρέπει να πανηγυρίζουμε που θα μειωθεί το μποτιλιάρισμα στην περιοχή.

Όταν πια ξεμένουμε στα μέσα του μήνα και κάθε έξοδος είναι μετρημένη, δεν υπάρχει άλλη αντοχή για ανεκτικότητα.

Στο σημερινό επεισόδιο, βλέπουμε και πάλι τον ελάχιστο σεβασμό στους νεκρούς και τους αγαπημένους τους να θυσιάζεται στο βωμό των θεάσεων.

Το Heated Rivalry κατάφερε να γίνει η σειρά του 2025 στο 90′. Γιατί αγάπησαν τόσο πολύ οι γυναίκες τον queer έρωτά του;

Η Μαρία Καρυστιανού ξεσήκωσε δικαίως την κατακραυγή ζητώντας να τεθεί το θέμα των αμβλώσεων σε δημόσια διαβούλευση, όμως για θεμελιώδη και παγιωμένα δικαιώματα, δεν χρειάζεται η γνώμη κανενός.

Τρέχουμε κάθε μέρα να προλάβουμε· άραγε ξέρει κανείς τι;

Και γιατί η επιτυχία της εμβληματικής σειράς του Netflix δεν ήταν απλώς θέμα νοσταλγίας.

Αν αποφασίσεις να κλείσεις τραπέζι σε ένα εστιατόριο, οι επαγγελματίες θα αναλάβουν τα πάντα. Αρκεί όμως μόνο αυτό;

Η Ελλάδα συνεχίζει να γράφει ιστορία στην Ευρωβουλή, με τον Νίκο Παππά να προστίθεται στον μακρύ δυστυχώς κατάλογο της διεθνούς ντροπής.