ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ

Η ημέρα της Καθαράς Δευτέρας σηματοδοτεί κάθε χρόνο το τέλος της Αποκριάς και την έναρξη της πιο σημαντικής περιόδους νηστείας, της Σαρακοστής.

Φρέσκο ψάρι, νησιώτικοι μεζέδες, μακαρονάδες με θαλασσινά και άλλες σπεσιαλιτέ σε έξι διευθύνσεις από το κέντρο της Αθήνας μέχρι τον Πειραιά.

Το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, είτε αποφασίσεις να το στρώσεις στο σπίτι είτε να βγεις έξω, θέλει την ταραμοσαλάτα του. Στα παρακάτω μαγαζιά θα τη βρεις στα καλύτερά της.

Παλιοί και νέοι φούρνοι για να προμηθευτείς τη λαγάνα για το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας.

Βουνό ή θάλασσα; Έχουμε και από τα δύο. Έχουμε και καρναβαλικό mood, αλλά το πιο σημαντικό: ανάγκη και διάθεση να ξεφύγουμε έστω και για λίγες ημέρες από τα ίδια και τα ίδια. 

Απόδειξέ μας πόσο καλά ξέρεις τα έθιμα και της Καθαράς Δευτέρας μέσα από ένα κουίζ 7 ερωτήσεων.

Από την παραλία της Φρεαττύδας και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος μέχρι τους πρόποδες του Υμηττού και τον Λόφο Φιλοπάππου, αμέτρητοι χαρταετοί θα πετάξουν και πάλι στον αττικό ουρανό.

Από την παραδοσιακή λαγάνα και την ταραμοσαλάτα μέχρι τα θαλασσινά.

Μικροί και μεγάλοι λόφοι, περαντζάδες δίπλα στη θάλασσα και μητροπολιτικά πάρκα για το τριήμερο, με ή χωρίς χαρταετό στο χέρι.

Ο χαλβάς με σιμιγδάλι θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως το απόλυτο γλυκό της Σαρακοστής.

Αργία έρχεται και αλλάζουμε παραστάσεις σε προορισμούς σε βουνό και θάλασσα, κοντά και λίγο πιο μακριά χιλιομετρικά από την Αθήνα, σε καρναβαλικό ή όχι mood. 

Αν θέλεις να σε βρει η αργία εκτός Αθηνών, αλλά δεν έχεις κανονίσει ακόμα κάτι, έχουμε μερικές καλές προτάσεις να ρίξουμε στο τραπέζι.

Οι καλύτερες διευθύνσεις για να προμηθευτείς ό,τι χρειάζεσαι για το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας για όποιον δεν έχει διάθεση να μπει στην κουζίνα.

Έχοντας αφήσει πίσω αρκετούς μήνες κλεισούρας και κακοκεφιάς, μια παρέα φοιτητών αποφασίζει να φέρει την άνοιξη βρέξει-χιονίσει, σε μια ξεσκέπαστη ταράτσα στο κέντρο της Αθήνας.

Πεπειραμένοι και ανερχόμενοι κωμικοί πιάνουν πόστο στις σκηνές της πόλης, προτείνοντας τα καλύτερα αστεία τους ως αντίδοτο –κατά μία έννοια– στους αδιέξοδους καιρούς που διανύουμε.