Στην Αγία Παρασκευή βρήκαμε χειροποίητες πίτες και εξαιρετικά ελληνικά προϊόντα
Μια νέα άφιξη, το Phyllo, ήρθε και προστέθηκε στην Αγίου Ιωάννου, εκεί που η Πανδαισία ξεχωρίζει ως παντοπωλείο από το 1997.
- 7 ΟΚΤ 2026
Στο μυαλό μου, το να ανοίξεις φύλλο για πίτα δεν είναι κάτι ακατόρθωτο. Καταπιανόμαστε κατά καιρούς με ένα σωρό χόμπι για να βρούμε την εσωτερική μας γαλήνη απασχολώντας τα χέρια και το μυαλό μας, που το να ανοίξεις φύλλο με τον παραδοσιακό τρόπο είναι μάλλον πιο εύκολο από το tufting ξέρω γω.
Μην παρεξηγηθώ βέβαια · είπα ότι δεν είναι ακατόρθωτο, όχι ότι δεν απαιτεί χρόνο, υπομονή, μαεστρία και φυσικά καλές βάσεις. Ίσως γι΄ αυτό να έχουν εκλείψει πια οι καλές παραδοσιακές πίτες – όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία. Ίσως απλώς να μην είναι τάση, όπως τα σκανδιναβικά γλυκά.
Η πίτα δεν είναι μόνο ένα φαγητό – σύμβολο που έχει ταυτιστεί με την ελληνική παράδοση – από το χωράφι μέχρι τη γιορτή – αλλά και μία ιδέα τόσο ωραία που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί λείπει από τα μαγαζιά ή ακόμα χειρότερα, τις περισσότερες φορές που τη βρίσκουμε, είναι προκάτ.
Φωτεινές εξαιρέσεις, όπως το Harry’s Kitchen στο Σύνταγμα, το Φρέσκο στο Ελληνικό, το Α λα γκρεκ στο Χαλάνδρι, τα Άκρα στο Παγκράτι, που φημίζονται για τις πίτες τους, ευτυχώς υπάρχουν ανάμεσα στους πιο «νέους».
Σε αυτά έρχονται να προστεθούν φυσικά και φούρνοι παλιοί και νεότεροι, που αν είστε τυχεροί ίσως να έχετε έναν στη γειτονιά σας.
Η πίτα δεν είναι απλώς ένα κατάλοιπο της νοσταλγίας για μία κουζίνα του παρελθόντος. Είναι ένα φαγητό που όταν φτιάχνεται όπως πρέπει, μπορεί να σταθεί από σνακ έως κυρίως γεύμα. Για όσους έχουν τις μνήμες όμως, είναι κι ένα φαγητό ταυτισμένο με αγαπημένα πρόσωπα.
Αυτό ισχύει και για τον Φίλιππο Αγγιστριώτη, ο οποίος αφού ασχολήθηκε με το εμπόριο, το real estate και την παροχή υπηρεσιών, ένιωσε την ανάγκη να επιστρέψει πίσω στις ρίζες του και συγκεκριμένα στην κουζίνα της μητέρας του στην Κόρινθο.
Οι πίτες της κυρίας Παρασκευής έχουν τεσταριστεί από την οικογένεια, από τα παιδιά και τα εγγόνια της, και πλέον βρίσκουν τον δρόμο τους και στη βιτρίνα του Phyllo. Το μαγαζί άνοιξε πριν από δύο περίπου εβδομάδες στην Αγία Παρασκευή (Αγίου Ιωάννου 43 & Τρωάδος) σε έναν ωραίο φωτεινό χώρο. Ο Φίλιππος έχει αναλάβει τα πάντα, κρατώντας την παραγωγή του μικρή, για να ελέγχει την ποιότητα.
Προμηθεύεται κίτρινο σκληρό αλεύρι από πετρόμυλο στην Τραχιά Αργολίδας, ελαιόλαδο από τις ελιές της οικογένειας στην Κόρινθο, ενώ από τον τόπο του έρχονται επίσης οι σταφίδες, τα μήλα και τα καρύδια για τις γλυκές πίτες, τη μηλόπιτα και τη λεμονόπιτα (φτιάχνεται με φρέσκο γάλα και πρόβειο γιαούρτι).
Η τυρόπιτα είναι μπαμπάτσικη, τη φτιάχνει με φέτα Καλαβρύτων (τη χρησιμοποιεί όπου μπαίνει η φέτα), γραβιέρα Νάξου και ανθότυρο, η σπανακοτυρόπιτα πιο λιτή, με μυρωδικά, αλλά αυτές που είναι πεντανόστιμες και πληθωρικές είναι η κιμαδόπιτα με 100% μοσχαρίσιο κιμά και γραβιέρα και η κοτόπιτα με βιολογικές πιπεριές.
Δεν χρησιμοποιεί άλλο λάδι πέραν του ελαιολάδου ούτε επεξεργασμένα προϊόντα, έτσι δεν θα βρείτε για παράδειγμα επιλογές με αλλαντικά.
Θα βρείτε ένα ποιοτικό blend καφέ από την ελληνική εταιρεία Samba Coffee Roasters και χαριτωμένα κεραμικά από το στούντιο κεραμικών Vectors & Roses, στο οποίο είναι συνιδιοκτήτρια η σύζυγος του Φίλιππου. Στην ίδια οφείλεται και το πολύ όμορφο σχέδιο στα κεραμικά πλακάκια στον τοίχο.
Το Phyllo ανοίγει καθημερινά από τις 07.30 το πρωί, εκτός Κυριακής.
Ζευγάρι στη ζωή, η Τέτυ Αλαγά και ο Γιάννης Σταυρόπουλος αποφάσισαν να μοιραστούν και μια κοινή επαγγελματική πορεία, ανοίγοντας την Πανδαισία (Αγίου Ιωάννου 41) το 1997. Το παντοπωλείο τους, στην Αγία Παρασκεύη, βέβαια δεν μπήκε ποτέ στα οικονομικά καλούπια των μεγάλων εταιρειών.
Μεγάλωσαν και οι δύο σε οικογένειες όπου το μαγείρεμα αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, με τις συνταγές της γιαγιάς, τις οικογενειακές συνήθειες και τη συμμετοχή τους στην κουζίνα ως παιδιά, να αποτελούν τις πρώτες τους μαγειρικές εμπειρίες.
Έτσι, θέλησαν να αναβιώσουν το παντοπωλείο των παιδικών τους χρόνων, εκείνο το μπακάλικο στο οποίο μπορούσες να βρεις καλά προϊόντα, να μιλήσεις με τον άνθρωπο πίσω από τον πάγκο και να πάρεις κάτι που πραγματικά αξίζει να βάλεις στο τραπέζι σου.
Παρότι πολλοί από τους πελάτες τους αποκαλούν την Πανδαισία ντελικατέσεν, οι ίδιοι επιμένουν στον όρο «μπακάλικο». «Δεν ξεκινήσαμε να κάνουμε ένα ντελικατέσεν», λένε χαρακτηριστικά, αναγνωρίζοντας ότι αυτή η επιμονή τους ίσως έχει λειτουργήσει κάποιες φορές και ως μπούμερανγκ, αφού, όπως παρατηρούν, «ο κόσμος θέλει να παραμυθιαστεί και λιγάκι».
Η απόφαση να αναζητήσουν τα καλύτερα προϊόντα ήρθε όταν άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι πραγματικά συμβαίνει γύρω από την τροφή και την παραγωγή της. Ήθελαν να δημιουργήσουν ένα μαγαζί που να έχει καλά πράγματα και να τα επιλέγει με γνώση και όχι απλώς με βάση τις τάσεις της αγοράς.
«Ψάχνοντας και σιγά σιγά φτιάχτηκε», λένε για τη διαδρομή της Πανδαισίας, η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ με έναν συγκεκριμένο κατάλογο προϊόντων, αλλά συνεχίζεται μέσα από τη διαρκή αναζήτηση.
Η ελληνική γαστρονομία αποτελεί βασική αναφορά, χωρίς όμως να είναι η μοναδική. Η γαλλική και η ιταλική έχουν να προσφέρουν με τη σειρά τους εξαιρετικές πρώτες ύλες, αφού τα καλά προϊόντα υπάρχουν παντού, και αρκεί, όπως λένε να ξέρεις πώς να τα εντάξεις στις δικές σου συνήθειες, το κλίμα και τον τρόπο που τρως.
Για την Τέτυ και τον Γιάννη, η ουσία δεν βρίσκεται στην άκριτη αντιγραφή μιας γαστρονομικής παράδοσης, αλλά στη δυνατότητα να πάρεις κάτι καλό και να το προσαρμόσεις δημιουργικά στον δικό σου τόπο και στη δική σου καθημερινότητα.
Αυτό κάνουν άλλωστε και οι ίδιοι κάθε μεσημέρι που μαγειρεύουν στο κατάστημά τους. Κάτι που ξεκίνησε ως μια δική τους ανάγκη για διάλειμμα έγινε τελικά συνήθεια για τους θαμώνες. Έτσι, γεννήθηκε η ιδέα να προσφέρουν σπιτικό φαγητό, μαζί με τα προϊόντα του παντοπωλείου.
Ανάλογα, λοιπόν, με την εποχή, τον καιρό και τη διάθεση, μπορεί κανείς να βρει από λαζάνια με βουβαλίσιο κιμά, γιουβαρλάκια, μουσακά, γιουβέτσι και κόκορα που έρχεται από την Κρήτη, μέχρι κόκκινες φακές με κάρι, αλλά και σάντουιτς και μικρούς μεζέδες που σερβίρονται καθημερινά.
Στο παντοπωλείο βρίσκουμε προϊόντα που καταναλώνουμε καθημερινά αλλά και λιχουδιές για πιο ιδιαίτερες περιστάσεις. Δυστυχώς, η πρόσβαση σε ορισμένες καλές πρώτες ύλες γίνεται όλο και πιο δύσκολη, όπως τα αιγοπρόβεια προϊόντα, μια πραγματικότητα που δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο παράγεται και καταναλώνεται η τροφή.
Πίσω από αυτή την αλλαγή βλέπουν μεγαλύτερα ζητήματα, από την κλιματική αλλαγή μέχρι την υπερκατανάλωση, τα οποία επηρεάζουν πλέον άμεσα την πρώτη ύλη.
«Υπάρχουν θέματα που θα πρέπει είτε να τα λύσουμε είτε να ζήσουμε διαφορετικά», σημειώνουν, αναγνωρίζοντας ότι το κλίμα αλλάζει, η υπερκατανάλωση έχει δημιουργήσει σοβαρές επιπτώσεις και η πρώτη ύλη δεν μπορεί να παραμένει ίδια όπως ήταν στο παρελθόν.
Για τους ίδιους, πάντως, η καλή πρώτη ύλη δεν σημαίνει υποχρεωτικά και ακριβό προϊόν. Αντίθετα, θεωρούν ότι πολλές φορές η αγορά δημιουργεί την εντύπωση πως όσο υψηλότερη είναι η τιμή τόσο καλύτερο είναι και το προϊόν.
Το έχουν διαπιστώσει στην πράξη, ακόμη και στην περίπτωση του κρασιού. Για εκείνους, όμως, η αξία ενός προϊόντος δεν μετριέται αποκλειστικά στην τιμή του και πολλές φορές έχουν καταφέρει να κερδίσουν πελάτες ακριβώς επειδή τους πρότειναν κάτι καλό σε μια λογική τιμή.
«Νομίζω ότι οι καταναλωτές έχουν τεράστια δύναμη στα χέρια τους, δεν την έχουν αντιληφθεί και πέφτουν σε παγίδες», λένε. Αναγνωρίζουν ότι η καλή τροφή έχει ακριβύνει, σε μεγάλο βαθμό επειδή ορισμένες καλές πρώτες ύλες λιγοστεύουν, αλλά ταυτόχρονα επισημαίνουν ότι υπάρχουν και πολλές «ταπεινές» τροφές στις οποίες δεν δίνουμε πλέον σημασία.
Όπως συμβαίνει και σε άλλους τομείς, έτσι και στο τρόφιμο υπάρχουν τάσεις και μόδες που συχνά καθορίζουν τι θεωρούμε σημαντικό και τι αξίζει να αγοράσουμε, αφήνοντας στην άκρη προϊόντα που μπορεί να είναι εξαιρετικά, αλλά δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της εκάστοτε γαστρονομικής τάσης.
Η Πανδαισία δεν μπορεί, φυσικά, να ανταγωνιστεί τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στο επίπεδο των τιμών. Μπορεί όμως να ανταγωνιστεί διαφορετικά, μέσα από την επιλογή των προϊόντων, τη γνώση της πρώτης ύλης, τη σχέση με τους παραγωγούς και, κυρίως, τη σχέση εμπιστοσύνης που χτίζεται με τον πελάτη.
Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.