Μάρω Παρασκευούδη

Μεζέδες, λίγα μαγειρευτά φαγητά, ρετσίνα και ψώνια για το τραπέζι σου.

Τρίγωνα Πανοράματος, σιροπιαστά ταψιού, καριόκες και μπουγάτσα είναι μερικά από τα γλυκά του βορρά, που ευτυχώς βρίσκουμε και στην Αθήνα.

Τυρόπιτα, κρουασάν, smoothie, γιαούρτι με μέλι, ό,τι κι αν λαχταράς για να ξεκινήσεις τη μέρα σου, θα το βρεις στις παρακάτω διευθύνσεις (στην καλύτερη εκδοχή του).

Το εστιατόριο ανοίγει κάθε μέρα στις 12:30 και παραμένει ανοιχτό μέχρι το πέρας των συνεδριάσεων, εξυπηρετώντας έναν κλειστό κύκλο ανθρώπων: βουλευτές, υπουργούς και εργαζόμενους του Κοινοβουλίου. Κι όμως, πίσω από αυτή την ιδιαιτερότητα, λειτουργεί σαν μια κανονική, απαιτητική επαγγελματική κουζίνα.

Στη Μάρκου Μουσούρου, τον δρόμο όπου συχνά κοντοστέκεσαι για να χαζέψεις τα σπίτια, το ιταλικό εστιατόριο ανοίγει πια από νωρίς, αλλάζοντας ελαφρώς τις παλιές του συνήθειες.

Από τον Εθνικό Κήπο μέχρι τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και από εκεί στα δυτικά προάστια, συγκεντρώνουμε τα μαγαζιά για τις εξόδους του μήνα.

Η πρωτογενής παραγωγή εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, αποκομμένη από τη γαστρονομία και την εστίαση.

Τι κρατάμε το 2026 από το μπουμ των κρουασάν της τελευταίας πενταετίας; (Σίγουρα όχι τη λέξη croissenterie γιατί ενός κακού μύρια έπονται).

Όταν πια ξεμένουμε στα μέσα του μήνα και κάθε έξοδος είναι μετρημένη, δεν υπάρχει άλλη αντοχή για ανεκτικότητα.

Μπαρ, εστιατόρια και street food για να ξεκινήσεις να βγαίνεις περισσότερο μέσα στην εβδομάδα, μακριά από τη βαβούρα του Σαββατοκύριακου

Στα μαθήματα οινογνωσίας του Φεβρουαρίου στο Τανίνη Αγάπη μου, το ταξίδι ξεκινά από την Αρχαία Ελλάδα.

Κυψέλη, Περιστέρι, Ντιτρόιτ: μια πίτσα δρόμος.

Όταν δεν την κατέβεις απλώς βιαστικά οδηγώντας, αλλά την περπατήσεις ανά κομμάτια, νιώθεις ότι είναι ένας τόπος όπου συνυπάρχουν το παλιό και το νέο.