Δες αυτό: Γαλλικά ζόμπι στην τηλεόραση

Σκέψου ένα τυπικό οικογενειακό κυριακάτικο τραπέζι. Και βάλε κάτω όλους τους πιθανούς λόγους που έχουν για να τσακωθούν ο πατέρας με τον γιο. Για τη σχολή, για τα φώτα που μένουν ανοιχτά όλο το βράδυ, για τη μάνα σου που δεν την παίρνεις τηλέφωνο και ανησυχεί, για οτιδήποτε... Και σκέψου τώρα ένα σπίτι διαφορετικό από τα άλλα, εκεί όπου ο βασικός λόγος διαφωνίας είναι αν τα σύγχρονα 5άρια πρέπει να παίζουν με πλάτη στο καλάθι ή αν τελικά προσέφερε στον Παναθηναϊκό ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Βάλε κι ένα "μπιπ" κάθε τρεις λέξεις και καλωσόρισες στο σπίτι του Φίλιππου και του Γιώργου Συρίγου, του τηλεοπτικού διδύμου της NOVA που έχει τερματίσει την έννοια της "επαγγελματικής σχέσης πατέρα-γιου".

«Ποια είναι η σωστή ατάκα; Τι φοράω στο πρώτο ραντεβού; Να ξυριστώ, να τριμάρω τα γένια μου  ή να μείνω ο απεριποίητος «εαυτός» μου; Πού την πάω;»

Στο έχω ξαναπεί ότι είμαστε κατά των προπονήσεων της τελευταίας στιγμής. Όπως διαφωνούμε και με τις προπονήσεις που στοχεύουν σε ένα σημείο, την υπερβολική χρήση ασκήσεων απομόνωσης. Αυτή η στήλη προσπαθεί να σε βάλει στο νόημα της λειτουργικής προπόνησης που εκτός από μόδα είναι ότι καλύτερο για το σώμα σου.

Το πρώτο πράγμα που διαπιστώνεις, μέχρι να αρχίσουν να εμφανίζονται οι δεινόσαυροι, είναι πόσο πολύ ήδη σε νοιάζει. Ο Σπίλμπεργκ έχει φτιάξει μια περιπέτεια για όλη την οικογένεια που πετυχαίνει εκεί που πολλά μοντέρνα μπλοκμπάστερ αποτυγχάνουν: Στο πολύ βασικό επίπεδο των χαρακτήρων. Αν αυτή η ταινία δεν είχε να κάνει με δεινόσαυρους και ήταν απλά μια οποιαδήποτε ιστορία με αυτούς τους χαρακτήρες, τον δρ. Γκραντ, την δρ. Σάτλερ, την Λέξι και τον Τίμμυ, τον “ροκ σταρ” επιστήμονα Ίαν Μάλκολμ, και πάλι θα θέλαμε να τη δούμε.

Θεωρούμε το "Λάνιστερ κουφάλες, έρχονται κρεμάλες" ευφυέστατο. Ανώτερο από οποιοδήποτε άλλο σύνθημα ακούστηκε. Ο πήχης είναι ψηλά. Πολύ ψηλά. Αλλά το μένος για την οικογένεια Λάνιστερ και τα τεκταινόμενα στο ένατο επεισόδιο, καλά κρατεί.

Αν ο Μεγάλος Αδελφός μας έστελνε με ταχυδρομείο μια λίστα με τα αγαπημένα μας στην ευαίσθητη ηλικία των 14-15, αφενός το 'Mmmbop' των Hanson θα βρίσκεται εύκολα στην πρώτη πεντάδα και αφετέρου θα καταλαβαίναμε πολλά για τον τρόπο και τις μουσικές με τις οποίες μεγαλώσαμε.

Όπως έχεις διαπιστώσει και εσύ, ο καιρός μέχρι στιγμής μας χλευάζει: τη μια μέρα βγαίνεις από το σπίτι και νομίζεις πως βρίσκεσαι στον Ισημερινό, την άλλη ξυπνάς και μονολογείς “Λονδίνο γίναμε” μπροστά στο βρεγμένο σου το τζάμι. Οι μήνες πριν και μετά την καλοκαιρινή κορύφωση του Αυγούστου πάντα ήταν απρόβλεπτοι καιρικά και συμπεριλάμβαναν ξαφνικές μπόρες, ψυχρές βραδιές, ανεμοδαρμένες βόλτες στα νησιά. Για όλες εκείνες τις περιπτώσεις, μια ζακετούλα -όπως θα έλεγε και η μαμά σου- θα την χρειαστείς.